سال 1399، سال جهش تولید *** امیرالمؤمنین(ع) فرمودند: به فرود آمدن خود در خانه‌ها و منازل پیشینیان عبرت گیرید. المعجم المفهرس لالفاظ نهج‌البلاغه از خطبه 117-2، به نقل از آثارالصادقین، آیت‌الله احسان‌بخش.*** ذخیرۀ تاریخ گذشته و حوادث گذشته را از عزیزترین ذخایر بدانید. آن را مبادا مورد غفلت قرار دهید که این غفلت، خسارت­­‌های بزرگی به بار خواهد آورد. مقام معظم رهبری در دیدار جمعی از فرماندهان سپاه - 24/ 6/ 1378.

 

 

 

 

شرحی بر اسناد

دریافت حق حساب از قمارخانه‌ها و کازینوها توسط جعفر شریف‌امامی


تاریخ انتشار: 26 فروردين 1399


جعفر شریف‌امامى فرزند حاج محمدحسین نظام‌الاسلام(معروف به آقاشریف)، در سال 1291 ش در تهران متولد شد. پدر او از روحانیون تهران در دوران متأخر قاجاریه بود که از ناصرالدین شاه لقب «معتمدالشریعه» و از مظفرالدین شاه، لقب «نظام الاسلام» دریافت داشت و پیشکار سیدمحمد امامی، امام جمعه تهران بود.

جعفر شریف‌امامى پس از تحصیلات ابتدایی و مقدماتی به مدت هشت سال در مدرسه ایران و آلمان تحصیل کرد و سپس در وزارت راه مشغول به کار شد. در سال 1312ش به توصیه‌ی امام جمعه تهران، برای ادامه تحصیل به آلمان فرستاده شد و پس از چند سالی که در قسمت راه‌آهن مشغول کارآموزی و فعالیت در کارخانجات مرتبط بود، با استفاده از بورس دولتی به سوئد فرستاد شد و مدت دو سال هم در آن کشور به تحصیل و کار پرداخت. وی پیش از آغاز جنگ دوم جهانی به کشور بازگشت و در راه‌آهن مشغول به کار گردید و تا رده‌ی معاونت آن پیش رفت. پس از اشغال ایران و دستگیری افراد ژرمانوفیل، شریف‌امامی نیز یکی از افرادی بود که به همین اتهام دستگیر شد و نزدیک به یک سال در اراک زندانی گردید و پس از آزادی از زندان که بیشتر به نوعی خیمه شب بازی شباهت داشت، به وسیله‌ی شوهر خواهر خود (احمد آرامش) که به احمد قوام نزدیک بود، به فعالیت بازگشت.

برخی از دیگر مشاغل او به این شرح است:

 سال 1324ش مدیرعامل بنگاه آبیارى. سال 1329ش وزیر راه در دولت رزم‌آرا. عضو شورای عالی سازمان برنامه در دولت مصدق. مدیر عامل سازمان برنامه در دولت فضل‌الله زاهدی. سال 1333 سناتور. وزیر صنایع و معادن در دولت منوچهر اقبال. سال 1339ش، نخست‌وزیرى.

دولت مستعجل شریف‌امامى ثمره‌ی یک دوره تنش‌های جدّى در روابط ایران و آمریکا بود. تشدید فعالیت جناح‌های وابسته به «حزب دمکرات» آمریکا در ایران، به اعتصاب معلمین و مرحوم دکتر ابوالحسن خانعلى و سرانجام سقوط دولت شریف امامى در اردیبهشت 1340 انجامید. امیراسدالله علم در سال 1341ش او را به جای خود به نیابت بنیاد پهلوی رساند و در سال 1342 رئیس مجلس سنا شد و تا آستانه انقلاب اسلامى ایران، به مدت 15 سال، در این سمت بود.

جعفر شریف‌امامی در کنار ریاست مجلس سنا، مشاغل دیگری نیز داشت، که از آن جمله است: «ریاست هیئت مدیره بانک توسعه صنعتی و معدنی ایران، ریاست اتاق صنایع و معادن و بازرگانی، ریاست کانون مهندسین، عضویت در هیئت امناء هفت دانشگاه.

جعفر شریف‌امامى همچنین در مرداد 1346ش به ریاست مجلس مؤسسان سوم رسید که وظیفه داشت نیابت سلطنت فرح پهلوى را تسجیل کند.

با آغاز امواج انقلاب اسلامى ایران، محمدرضا پهلوى در یکى از واپسین تلاش‌های خود به فراماسونرى و استاد اعظم آن، جعفر شریف‌امامى متوسل شد و وى را در نقش دیرینش به عنوان محور «تفاهم» و «آشتى» سیاست‌های بیگانه مؤثر در ایران نخست‌وزیر کرد. شایان ذکر است که برخلاف تصور شاه هر چند شریف‌امامى، طى دوران «شیخوخیت» خود به عنوان سمبل «آشتى» و «تفاهم» کانون‌های قدرت بیگانه، وجهه‌اى اندوخته بود و لذا مى‌توانست نمادى از «آشتى بین‌المللى» به شمار رود، ولى او هیچ‌گاه نتوانست در سطح مردم به عنوان یک چهره «وجیه الملّه» مطرح شود.

جعفر شریف‌امامى که ننگ کشتار جمعه‌ی خونین در 17 شهریور در شهر تهران را به دامان داشت، در تاریخ 14 / 8 / 1357 از صدارت استعفا داد و جاى خود را به دولت نظامى ارتشبد غلامرضا ازهارى سپرد و خود به خارج از کشور گریخت.

او که با بهره گیری از موقعیت در دوران اشتغال در جایگاه‌‌های مختلف، ثروت زیادى برای خویش اندوخته و با احداث دامداری و شراکت در آپارتمان سازی با بهاءالدین کهبد بر این ثروت افزوده بود و همچنین به گرفتن درصد در مقاطعه کاری‌ها نیز شهرت داشت بنا بر نقل حسین فردوست، هنگام خروج از ایران تنها در یک قلم 17 میلیون دلار به حساب خود در خارج از کشور واریز نموده بود.

شریف‌امامی از چهره‌هاى وابسته به سیاست غرب بود و از دوران جوانى به تشکیلات ماسونى پیوست و در این تشکیلات، به درجه 33 و مقام استاد اعظمى رسید.[1]

وی پس از انتصاب به نخست‌وزیری برای آرام نمودن تظاهرات دست به اقداماتی زد که یکی از آنها بستن قمارخانه‌ها و کازینوها بود. در این موقع امام خمینی(ره) در تاریخ ششم شهریور ماه سال 1357ش، در پیامی به مردم به مقابله با این عوام فریبی پرداخته، فرمودند:

«... تاریخ پر شرف اسلام را در مجلسین تغییر داده‌اند و امر شاه و وزیر در مقابل مجلسین ارزش قانونى ندارد و این امر پوچ، شاهد بزرگى است بر نیرنگ شیطانى شاه. امر بى‌ارزش به بستن قمارخانه‌ها، نیرنگ دیگرى است براى اغفال جناح روحانى. در محیطى قمارخانه‌ها را به خاطر احترام به اسلام مى‌بندند که تمام مراکز فحشا به قوّت خود باقى و بر خلاف مقررات اسلامى و آیات قرآنى، ستم کارى و قتل و غارت امرى عادى‌ براى دژخیمان شاه شده. در محیطى گفته مى‌شود آزادى دادیم که بهترین فرزندان عزیز اسلام و ایران در حبس و زیر شکنجه شاهانه و در تبعید به سر مى‌برند. در محیطى دم از احترام علماى اسلام مى‌زنند که علماى اسلام در حبس غیر قانونى و در تبعیدگاه‌ها- بدون مجوز- به سر مى‌برند. اشخاصى دم از تعظیم شعائر مذهبى و احترام روحانیت و احکام اسلام مى‌زنند که در طول نیم قرن شریک جرم دستگاه بوده و قوانینى که بر خلاف احکام اسلام بوده تصویب نموده‌اند. ملت ایران از این رژیم و تمام مهره‌هاى آن که خدمت صادقانه به جنایتکار اصلى نموده و مفتخر به آن هستند متنفر و آنها را لایق هیچ مقامى نمى‌دانند. آنان در محیطى احترام به روحانیون اسلام را اعلام نموده‌اند که کثیرى از مساجد سرتاسر ایران را بسته و خطبا را از گفتار ممنوع کرده‌اند. در محیطى «حکومت آشتى ملى» را اعلام مى‌کنند که توپ‌ها و تانک‌ها و مسلسل‌ها توسط ارتش و سایر مأموران در شهرستان‌ها مشغول سرکوبى ملتى است که حقوق اولیه بشر و اجراى احکام اسلام را خواستار است. آشتى کنیم و خون عزیزان اسلام را هدر دهیم! آشتى کنیم و به رژیم ظالمانه و خیانتکار پهلوى سر فرود آریم! چگونه روحانیون با رفتن احکام مسلّمه اسلام و به غارت رفتن مخازن کشور و کشتارهاى بى‌رحمانه رژیم، به پاس آنکه گفته‌اند «ما به روحانیون احترام مى‌گذاریم»، آشتى کنند و این ننگ ابدى را براى خود در تاریخ ثبت کنند؟!»[2]

حسین فردوست در خاطرات خود در باره شریف امامی می‌گوید:

«جعفر شریف امامی مردی بود زرنگ، پررو، در موقع لزوم وقیح و هتاک، زد و بندچی، عوام فریب و کم سواد و نیز متجاوز به بیت المال...

شریف امامی در پی کودتای 28 مرداد32 به در خواست اعضای متواری دولت به مخفیگاه آنان رفت و ترتیب معرفی مصدق و سایرین را به زاهدی داد...

وی در این ایام وارد لژ فراماسونی شد و سرانجام به ریاست لژ فراماسونی آلمان رسید و در پی ادغام فراماسون‌ها و تشکیل یک لژ بزرگ به ریاست لژ بزرگ ایران انتخاب شد.

در پی کسب این مقام، شاه او را به خود جذب کرد و ابتدا در 1341 رئیس بنیاد پهلوی شد و در 1342 به ریاست مجلس سنا رسید. بعد از این دوران، ثروت اندوزی وی به اوج رسید. نخست مشاغل مهم و حساس و پول ساز بنیاد پهلوی را به دوستان خود سپرد و از فروش زمین‌های رامسر و نوشهر آپارتمان سازی کرد و کازینوهای تازه‌ای تشکیل داد و چندین هتل مجهز و بین‌المللی در تهران دایر نمود. در سمت ریاست مجلس سنا دست بر روی صنایع ایران انداخت. بانک توسعه صنعتی و معدن در اختیار او بود قبول ریاست اتاق صنایع و معادن و بازرگانی و تفویض کانون مهندسان به او تماماً موجب گردید که سلطه او را بر صنایع ایران استوار سازد. وام‌های با مبلغ بالا را او باید امضا می‌کرد، در هر پرونده‌ای یک حق ده درصدی توسط عوامل او برایش جلب می‌شد. به همین دلیل به مرد ده درصدی معروف بود. از لحاظ سیاسی وی سعی می‌کرد در دوران ریاست بر مجلس سنا، نقش میانه روی را حفظ کند و یک چهره وجیه‌المله از خود نشان دهد. شریف امامی با آغاز امواج انقلاب اسلامی از طرف شاه به نخست وزیری منصوب شد. تصور شاه این بود که او یک چهره وجیه‌المله است و می‌تواند با مخالفان کنار بیاید. شریف امامی هم آزادی‌هائی به مخالفان داد از جمله جلوگیری از سانسور مطبوعات و اظهار نظرها و تظاهرات را تا حدودی آزاد کرد و اعلام کرد که با فساد مبارزه خواهد کرد و خواسته‌های مذهبی مردم و روحانیون را بر آورده خواهد کرد و افرادی که در گذشته مرتکب فسادهائی شده بودند را دستگیر و محاکمه خواهد کرد.

همین طور شروع به بستن کازینوهای قمارخانه‌ها و مراکز فساد کرد... عملکرد شریف امامی در قبال مبارزه با فساد و افراد فاسد و بستن مراکز فساد و قمارخانه‌ها و کازینوها از طرف مردم به مسخره گرفته شده بود چون خود او طی سال‌ها سرپرستی بنیاد پهلوی عامل رونق و گسترش بسیاری از این مراکز شده بود و از این مراکز حق حساب دریافت می‌کرد.»[3]

در آن دوران هشت کازینوی معروف کشور عبارت بودند از: کازینو آبعلی، کازینو واریان سد کرج، کازینو هایت خزر در چالوس، کازینو رامسر، کازینو کیش، کازینو ملک شهر در اصفهان، کازینو خزر شهر و کازینو ایزد شهر در شمال.

این دستور شریف امامی شامل قمارخانه‌های کوچک نیز می‌شد که تعدادشان بسیار بیشتر بود.

جعفر شریف‌امامی پس از فرار از کشور مدتی را در انگلیس زندگی کرد و در سال 1378ش در آمریکا درگذشت.

دو سند زیر تأییدی بر اظهارات بالا است که توسط منبع ساواک با نام سازمانی «تفضل» و حزب زحمتکشان به رهبری مظفر بقائی مطرح شده است و تکذیب ریاست ساواک یعنی ارتشبد نعمت‌الله نصیری با توجه به ارتباط‌های مستحکم بین او و جعفر شریف‌امامی و دیگر کارگزاران رژیم که جزو نور چشمی‌های شاه و خاندان پهلوی بودند، ضرری به صحت مطالب نمی‌زند. این گزارش پس از دستور نصیری به بایگانی سپرده می‌گردد ولی حتی اگر از طرف ریاست ساواک برای شاه نیز ارسال می‌شد بدون هیچ شکی باز به بایگانی راکد ارسال می‌گشت چنانکه صدها برگ از این دست گزارش‌ها در باره افراد درجه چندم در آن دوران به دلیل مورد عنایت بودن شاهانه و یا شاهزادگان چنین سرانجامی را داشت!

*****

به: عرض می‌رساند

از: 321

طبق اساسنامه و مقررات کازینوهای معتبر دنیا قریب 70% عوائد حاصله از این کازینوها مصروف به امور عمرانی و منطقه‌ای خواهد شد ولی در حال حاضر کازینوهایی که در نقاط مختلف ایران دایر است مشمول این مقررات نمی‌باشد. ضمناً در حال حاضر اکثر گردانندگان کازینوها و بالاخص کازینو آبعلی از عوامل مافیا بوده و جهت شناسایی آنان می‌توان به نحو مقتضی از مرکز بین‌المللی در پاریس به آدرس زیر که با سازمان مذکور در جهان رقابت تجاری دارد اطلاعاتی کسب نمود. همچنین کازینو آبعلی سالیانه مبالغی قابل توجه به آقایان اسفندیاری شوهر خاله شاهنشاه آریامهر، مهندس شریف‌امامی رئیس مجلس سنا و رئیس سازمان فراماسونری ایران و نیز طاهر ضیائی سناتور انتصابی از تهران به عنوان رشوه پرداخت می‌نماید.

Monsieur Ie Coutealeu General Chef du service des Courses et Yeus 92-98 Avenue Victur Hugo 92 - Clicyy.

ملاحظات: صحت و سقم خبر مستلزم تحقیقات بیشتری می‌باشد.

پی‌نوشت ریاست ساواک:

گزارش دهنده سوءنیت دارد در مورد منبع و یا عقیده که دارد؟ بررسی کنند گردانندگان کازینو با بنیاد پهلوی قرارداد بسته‌اند و پول که می‌دهند رشوه نیست و به مصرف بنیاد می‌رسد.

2ـ طاهر ضیائی و اسفندیاری هیچکاره‌اند.

به پرونده جعفر شریف امامی 66149 ضمیمه و بایگانی شود. 2  / 6  / 51

*****

از: 14ﻫ د                                                                             تاریخ: 18 / 6 / 1357

به: 14ﻫ                                                                            شماره: 1906 / 14 ﻫ د

موضوع: اعلامیه

   اخیراً اعلامیه‌ای از طرف حزب زحمتکشان ملت ایران منتشر که در آن شدیداً به دولت جناب آقای شریف‌امامی نخست‌وزیر اعتراض و اظهار نموده: اولین کازینو در رامسر از آنِ بنیادی است که جنابعالی مدیر آن هستید و اکثر کازینوهای دیگر هم که تا به ‌حال هزارها خانواده را نابود کرده، متعلق به همان بنیاد است.

نظریه شنبه: یک نسخه اعلامیه مزبور (2 برگ) به پیوست تقدیم می‌گردد.

نظریه یکشنبه: نظریه شنبه تأیید می‌گردد. یوسف

نظریه 14ﻫ د: عین اعلامیه به پیوست تقدیم می‌گردد.

نظریه سه‌شنبه: بدین‌وسیله عین اعلامیه مذکور به پیوست تقدیم می‌گردد. توحید

نظریه 14ﻫ د: در مرخصی است.

اعلامیه معدوم گردید.

 

 

پی‌نوشت‌ها:


[1] . اسناد ساواک، پرونده انفرادی و باقر عاقلی، شرح حال رجال سیاسی و نظامی ایران، ج 2، ص 872.

[2] . صحیفه امام، ج 3، ص 499.

[3] . ظهور و سقوط سلطنت پهلوی، جلد دوم، ص399 تا 422، چاپ پنجم، انتشارات اطلاعات، تهران 1371.




منبع: رجال عصر پهلوی به روایت اسناد ساواک، جعفر شریف‌امامی، ص 425 و انقلاب اسلامی به روایت اسناد ساواک، استان سمنان، ج 3، ص 292 و 293، مرکز بررسی اسناد تاریخی. همچنین بنگرید به مقاله این مرکز با سر نویس: نگاهی به زندگی مهندس جعفر شریف امامی استاد اعظم فراماسونری، به نشانی: https: / / historydocuments.ir =1451
 

تعداد مشاهده: 90

نظر شما

 
نام:
ایمیل:
نظر:

تقویم تاریخ

کلیه حقوق این پایگاه برای مرکز بررسی اسناد تاریخی محفوظ است. استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.