سال 1400، تولید، پشتیبانی‌ها، مانع‌زدایی‌ها *** امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) فرمودند: به سبب فرود آمدن در منازل و خانه‌های پیشینیان و بریدن و جداشدن از نزدیکترین برادران خود عبرت گیرید. المعجم المفهرس لالفاظ نهج‌البلاغه از کلام 117-2، به نقل از آثارالصادقین، آیت‌الله احسان‌بخش.*** قضایایی که در ایام‌الله رخ داده است، برای تاریخ انسان‌ها در طول تاریخ آموزنده و بیدار کننده است. امام خمینی(قدس سره)، صحیفه امام، ج 16، ص 485.

شرحی بر اسناد

بهره‌برداری سیاسی رژیم شاه از حرکت ضریح حضرت ابوالفضل(ع) به کربلا در سال 1344


تاریخ انتشار: 12 شهريور 1400


همزمان با ورود و اقامت امام خمینی(ره) در نجف در مهرماه سال 1344، ضریح حضرت ابوالفضل(ع) که به همت مردان نیکوکار اصفهان ساخته و آماده شده بود براى حمل به عراق آماده گردید. شاه و دربار که همیشه درصدد بهره‌گیرى شخصى از هرگونه مراسم مذهبى بودند و بدون کوچکترین عقیده و ایمانى، معتقدات ملت مسلمان را به بازى مى‌گرفتند فوراً دست به کار بهره‌بردارى از مراسم حمل ضریح حضرت ابوالفضل(ع) به عراق شدند و با بوق و کرنا کوشیدند وانمود کنند که ضریح مزبور «به امر ملوکانه» و «از دسترنج مبارک خاندان سلطنت!» ساخته شده است و از طرفى به منظور سوء استفاده از موقعیت مرحوم آیت‌الله العظمی سید محسن حکیم و وانمود کردن این موضوع عارى از حقیقت که مرحوم حکیم با شاه موافق و همراه است عکس آن مرحوم را در کنار عکس شاه مونتاژ کرده در سراسر کشور پخش کردند و مردم را مجبور مى‌کردند که عکس مزبور را در مغازه‌هاى خود نصب کنند و در پیشاپیش ضریح ابوالفضل نیز حرکت مى‌دادند.

ضریح حضرت ابوالفضل(ع) را از اصفهان تا کرمانشاه همراه با عکس مونتاژ شده مرحوم حکیم و شاه و با کارگردانى ساواک گرداندند و سرانجام در روز 29 آبان ماه 1344 با شعار «جاوید شاه» وارد بغداد کردند.

در بغداد نیز سفارت ایران تدارکات و بهره‌بردارى‌هاى لازم را از این مراسم به نفع شاه و رژیم به عمل آورد و شمارى از ایرانیان مقیم عراق را همراه کارمندان و مأموران سفارت به اسم استقبال از ضریح حضرت حضرت ابوالفضل(ع)، به تبلیغ به نفع رژیم شاه واداشت. و با این وضع ناروا و توهین‌آمیز و جسارت به مقام والاى حضرت عباس بن على(ع) ضریح را به کربلا بردند و براى شاه مدیحه سرایی‌ها و بهره‌برداری‌ها کردند.

این صحنه سازی‌ها و بازى‌گری‌ها و سوء استفاده‌ها که از جریان حمل ضریح حضرت عباس(ع) به عمل آمد، براى امام دردآور و رنج‌آور بود و نظر به این که در شرایطى نبود که بتواند از روى آن عوام فریبى‌ها و ریاکاری‌هاى شاه پرده بردارد، بیشتر رنج مى‌برد و درد مى‌کشید، چنان که خود در نامه‌اى که آن روزها به یکى از علماى قم نوشته است، رنج درونى خود را در رابطه با جریان ضریح چنین بازگو کرده است: «راجع به ضریح و سوء استفاده‌هایى که از آن کردند، با آن که برایم خیلى سنگین بود صَبرتُ وَ فى‌العینِ قَضى و فى الحَلق شَجى، اِنّا لِلّه‌ وَ اِنّا اِلیه راجعون...»[1]

در سند زیر آیت‌الله سید حسین خادمی از علمای بزرگ و مبارز اصفهان، نامه‌ای به آیت‌الله العظمی سید محسن حکیم نوشته و خواستار وساطت برای آزادی افراد متدینی می‌شود که در اثر اشتیاق و عشق به خاندان نبوت، به همراه حرکت ضریح حضرت ابوالفضل العباس(ع) بی‌اجازه و بدون روادید وارد کشور عراق و کربلا شده‌اند.

*****

از‌: اصفهان                                                                                  تاریخ‌: 13 / 10 / 44

به‌: نجف

 

حضرت آیت‌اللّه‌ العظمى آقاى حکیم دام ظله ـ نجف

   در اثر هیجانى که از حرکت ضریح مطّهر حضرت ابوالفضل سلام‌اله علیه در مردم اصفهان پیدا شد چنان احساسات عده‌اى تحریک شد که بى اختیار بیراهه براى زیارت حرکت کرده و از قرار مسموع در بصره و بغداد در زندان هستند، دستور فرمایید آن‌ها را رها کنند که چند روزى زیارت کرده مراجعت نمایند. مزید تشکر و دعاگویى خواهد بود.

در پرونده سید حسین خادمى

 

پی‌نوشت:


[1] . نهضت امام خمینى، سید حمید روحانی، مؤسسه عروج، چاپ هفتم، سال 1389، ج 2، ص 259 و 260.




بیست و پنجم آبان 1344 انتقال ضریح مطهر حضرت ابوالفضل (ع) از اصفهان تا کربلا






















منبع: یاران امام به روایت اسناد ساواک، آیت‌الله سید حسین خادمی، مرکز بررسی اسناد تاریخی، چاپ اول، سال 1380، ص 138.
 

تعداد مشاهده: 117

نظر شما

 
نام:
ایمیل:
نظر:

تقویم تاریخ

کلیه حقوق این پایگاه برای مرکز بررسی اسناد تاریخی محفوظ است. استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.