سند دیگر امروز، مخالفت علماء و روحانیون علیه سیاست‌های رژیم پهلوی در سال 1343 را نشان می‌دهد. بر اساس این سند ساواک خواستار آن شده است که در صورت امکان «آیت‌الله حاج حسن قمی» به خاطر دیدگاههایش دستگیر و زندانی شود. در ادامه‌ی این گزارش ساواک پیشنهادهایی برای کنترل روحانیون مخالف ارائه کرده است که نشان دهنده‌ی استیصال آن‌ها در مواجه با موج بیداری مذهبی مردم بوده است. در یکی از این پیشنهادات می‌خوانیم: «روحانیون متنفذ و طراز اول در صورت انجام عمل خلاف مصالح [رژیم] بدون هیچ گونه گذشتی به شهرهای غیر زیارتی و کم جمعیت تبعید گردند.»

سند زیر گزارشی است از تصویب «لایحه‌ی معافیت مستشاران نظامی آمریکا» در ایران در سال 1343. به دنبال تصویب این لایحه حضرت امام خمینی (ره) با سخنانی افشاگرانه به مخالفت با آن برخواست که نهایتاً باعث تبعید ایشان از کشور گردید. در بخشی از این سند آمده است: «آقای منصور نخست وزیر از نمایندگان عضو حزب ایران نوین درخواست کرده بود که با این لایحه موافقت و آن را تصویب نمایند.»

سندی که در ادامه می آید به اختلاس خانم «فرخ‌رو پارسای» از چهره‌های وابسته به تشکیلات بهائیت و وزیر آموزش و پرورش رژیم پهلوی در سال 1350 اختصاص دارد. بر اساس این سند خانم پارسای در حال ساختن یک بیمارستان از بودجه‌ی آموزش و پرورش بوده است. در انتهای سند می‌خوانیم: «به طوری که گفته می‌شود خانم وزیر از هم اکنون برای دوران بعد از وزارت خود مشغول فعل و انفعالاتی می‌باشد.»

سند زیر گزارشی است از ساواک راجع به «لئونید جهانگیری نژاد» ماساژور «شمس پهلوی» خواهر محمدرضا پهلوی در سال 1352. این سند زوال اخلاقی خانواده‌ی پهلوی را به خوبی نشان می‌دهد. به گفته‌ی ساواک فرد یاد شده «مدت 4 سال است که در کاخ والاحضرت شمس پهلوی مشغول کار است و ضمن این که از کلیه تسهیلات زندگی از قبیل هزینه خوراک، پوشاک، اتومبیل برخوردار است ولی بعضاً از وضع خود اظهار ناخشنودی کرده و اضافه می‌نماید اگر در تهران مطب داشتم و مشغول ماساژ بودم حداقل روزی 50000 ریال درآمد داشتم.»

 استان مازندران این روزها، صحنه تظاهرات مردمی علیه حکومت پهلوی بود. سند زیر به گزارش حوادث شهرهای آمل، بابل، ساری و گرگان پرداخته است. مساجد نقطه آغاز بیشتر اعتراضات مردمی بودند. نقش روحانیون انقلابی در این‌باره بارز و غیرقابل انکار است. باید توجه داشت در مبارزات انقلاب اسلامی مردم ایران تأکید اصلی بر مبارزات فرهنگی بود. در مبارزه فرهنگی هدف آگاه‌ سازی مردم بود که با استفاده از مسجد، منبر و اعلامیه‌ها و سخنرانی‌ها طی سال‌ها انجام شده بود. سطری از این سند به موجه بودن اهانت به مقامات عالیه، آتش زدن بانک‌ها، مؤسسات دولتی و سینماها اشاره شده است. در این باره باید توجه داشت که:
1- از اعلامیه‌ای سخن می‌رود که قیام مسلحانه را تشویق کرده. این اعلامیه حتی در صورت صحت واقعی بودن آن، ارتباطی به جریان اصیل مبارزات انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام(ره) ندارد و احتمالاً مربوط به گروه‌های چپ یا التقاطی می‌باشد.
2- همانگونه که اشاره شد جریان اصیل انقلاب اسلامی همواره بر مبارزه فکری و فرهنگی (آگاه سازی مردم) تأکید داشته است. حمله به سینماها و … هیچگاه در اعلامیه‌ها و بیانیه‌های روحانیون انقلابی و پیرو حضرت امام مورد اشاره نبوده است.

 سندهای زیر گزارش‌هایی از مبارزات انقلاب اسلامی مردم ایران در غرب کشور را ارائه کرده‌اند. در هر دو گزارش روحانیون انقلابی محور اصلی و نقطه کانونی مبارزات انقلابی بوده‌اند. (سید محمد میرشاه‌لو در ملایر و شیخ عبدالرحمن حیدری در ایلام) حمایت از اعتصابات فرهنگیان، تأکید بر بازگشت حضرت امام(ره)، آزادی زندانیان سیاسی، تعطیلی مغازه‌‌ها و برپایی تظاهرات از نکات موجود در این دو گزارش است. مطالعه این اسناد ارتباط مبارزات انقلابی مردم ملایر و ایلام را با رهبری حضرت امام و پیوستگی مردم نقاط مختلف کشور (برگزاری چهلم شهدای 17 شهریور تهران در شهر ایلام) را نشان می‌دهد. دو گزارش ساواک از ایلام حاکی است که راه‌پیمایی مردم ایلام به رهبری روحانیون انقلابی این شهر در روز 57/6/24 برگزار شده است.