چند سند اداری در باره طهمورث آدمیت

تاریخ انتشار: 15 ارديبهشت 1398

طهمورث آدمیت فرزند عباسقلى قزوینی و برادر فریدون آدمیت مؤلف کتاب امیر کبیر و ایران، در سال 1296 ه‍ ش در تهران به دنیا آمد. پدر وى یکی از بنیان‌گذاران فراماسونرى در ایران بود و جمعیتى تحت عنوان جمعیت آدمیت را پایه‌گذارى نمود. طهمورث پس از طى تحصیلات ابتدایى و متوسطه به دانشگاه تهران رفت و لیسانس خود را در رشته حقوق اخذ نمود. نامبرده مشاغلى از جمله: سفیر کبیری ایران در کویت، صوفیه، بخارست و مسکو را عهده‌دار شد و به پاس خدمت به رژیم پهلوى نشان سوم تاج نیز دریافت نمود.

از دیگر مشاغل وى در وزارت امور خارجه می‌توان به ریاست اداره پنجم سیاسى اشاره کرد. آدمیت در سال 1347 بازنشسته شد... و در سال 1375 در تهران درگذشت. از آدمیت کتابى به نام «گشتى به گذشته‌ها» منتشر شده که شرح حالى از خود اوست.